Geesten van kunstenaars dwalen nog door interieur van De Heide in Lichtaart
LICHTAART-In De Heide in Lichtaart,"bij Mil van den dikke" voor de stamgasten, worden de straffe verhalen van plaatselijke kunstenaars als Remy De Pillecyn en "baron" Vereycken nog dagelijks bovengehaald. De niet ingewijde bezoeker heeft geen moeite om zich te verplaatsen naar de tijd van toen. Hij zit namelijk op dezelde stoeltjes, aan dezelfde tafeltjes, in hetzelfde interieur. In vijftig jaar veranderde er bij "Mil van den dikke" geen snars.Zelfs de prijzen sloegen slechts schoorvoetend op.
Precies vijftig jaar geleden opende "Mil van den dikke" een volkscafé langs de weg tussen Herentals en Lichtaart, onder drie prachtige linden aan de splitsing naar St.-Jozef-Olen. Mil was de nonkel van Staf, die de zaak in 1974,samen met zijn vrouw Marie, overnam. Staf en Marie lieten het interieur onaangeroerd. Er staan nog altijd dezelfde stoelen en tafels, "die tegen een stoot van een fanatieke kaarter moeten kunnen". De stenen vloer ziet er nog zeer behoorlijk uit. Een wekelijkse beurt met bruine zeep en javel doet wonderen.
Wie "naar de koer moet", moet naar buiten. Met blote billen in de frisse lucht. "Je bent er rap af en krijgt er dus het speen niet van", is volgens stamgast Jef het grote voordeel van een toilet in de achtertuin.
Wat ook onaangetast bleef is de huiselijke sfeer. Wie binnenkomt, deelt meteen in de gesprekken. De meeste klanten kennen elkaar en de identiteit van een onbekende blijft meestal niet lang verborgen. Een "leek" in het café is de aanleiding op de straffe verhalen nog eens boven te halen. Meestal draaien die rond de excentrieke kunstenaars Remy De Pillecyn en baron "baard" Vereycken, twee vaste klanten in de gouden jaren '60. Van beiden hangt trouwens nog werk aan de muur. En op de toog kan je een "zageman" laten wiebelen als iemand hetzelfde al voor de vijfde keer aan het vertellen is. Ontwerp van "baard" Vereycken, en geschilderd door Remy De Pillecyn.
Die twee bepaalden lang het gezicht van De Heide. In hun zog kwamen nog andere "artiesten" naar "Mil van den dikke" afgezakt. Vonden ze er de eenvoud, het ongecomplexeerde en de menselijke warmte van het volkscafé, wat ze misten in het kunstenaarsmilieu? Feit is dat iedereen zich thuis voelt in De Heide, waar Marie (75) zich als een moeder ontfermt over alle klanten. Waar maskers, imago's en valse pretenties smelten als sneeuw voor de zon. Waar een pintje nog maar 25 fr. kost en op de kaart nog geen spoor is van taverne-achtige snacks. "Als er echt iemand honger heeft, smeer ik wel eens een boterham verniet ", zegt Marie
De Heide is gelegen aan de Herentalsesteenweg in Lichtaart, op de hoek waar je richting Olen naar Bobbejaanland rijdt. Op dinsdag en donderdag is de herberg gesloten.
Laatste Nieuws zaterdag 9, zondag 10 januari 1993